શ્રી સૂર્ય ચાલીસા હિંદુ ધર્મમાં ભગવાન સૂર્યદેવને સમર્પિત એક પવિત્ર ભક્તિ સ્તુતિ છે. માનવામાં આવે છે કે સૂર્ય ચાલીસાનો પાઠ કરવાથી ભક્તોને ઉત્તમ આરોગ્ય, ધન અને સમૃદ્ધિ મળે છે તેમજ જીવનની અડચણો દૂર થઈ ઈચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે.
આ સ્તુતિ પૃથ્વી પર જીવન જાળવવામાં સૂર્યની મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા દર્શાવે છે અને ભક્તોને આ શક્તિશાળી દેવતાની ઉપાસના અને આરાધના કરવા પ્રેરણા આપે છે. તેનો પાઠ સામાન્ય રીતે સવારના સમયે કરવામાં આવે છે, ખાસ કરીને રવિવારના દિવસે, જે સૂર્યદેવની પૂજા માટે શુભ માનવામાં આવે છે.
લિરિક્સ – શ્રી સૂર્ય ચાલીસા
॥ દોહા॥
કનક બદન કુણ્ડલ મકર,મુક્તા માલા અઙ્ગ ।
પદ્માસન સ્થિત ધ્યાઇએ,શંખ ચક્ર કે સઙ્ગ ॥
॥ ચાલીસા॥
જય સવિતા જય જયતિ દિવાકર! ।
સહસ્રાંશુ! સપ્તાશ્વ તિમિરહર ॥ ૧ ॥
ભાનુ! પતંગ! મરીચી! ભાસ્કર!।
સવિતા હંસ! સુનૂર વિભાકર ॥ ૨ ॥
વિવસ્વાન! આદિત્ય! વિકર્તન ।
માર્તણ્ડ હરિરૂપ વિરોચન ॥ ૩ ॥
અમ્બરમણિ! ખગ! રવિ કહલાતે ।
વેદ હિરણ્યગર્ભ કહ ગાતે ॥ ૪ ॥
સહસ્રાંશુ પ્રદ્યોતન, કહિકહિ ।
મુનિગન હોત પ્રસન્ન મોદલહિ ॥ ૫ ॥
અરુણ સદૃશ સારથી મનોહર ।
હાંકત હય સાતા ચઢી રથ પર ॥ ૬ ॥
મંડલ કી મહિમા અતિ ન્યારી ।
તેજ રૂપ કેરી બલિહારી ॥ ૭ ॥
ઉચ્ચૈઃશ્રવા સદૃશ હય જોતે ।
દેખિ પુરન્દર લજ્જિત હોતે ॥ ૮ ॥
મિત્ર મરીચિ ભાનુ અરુણ ભાસ્કર ।
સવિતા સૂર્ય અર્ક ખગ કલિકર ॥ ૯ ॥
પૂષા રવિ આદિત્ય નામ લૈ ।
હિરણ્યગર્ભાય નમઃ કહિકૈ ॥ ૧૦ ॥
દ્વાદસ નામ પ્રેમ સોં ગાવૈં ।
મસ્તક બારહ બાર નવાવૈં ॥ ૧૧ ॥
ચાર પદારથ જન સો પાવૈ ।
દુઃખ દારિદ્ર અઘ પુંજ નસાવૈ ॥ ૧૨ ॥
નમસ્કાર કો ચમત્કાર યહ ।
વિધિ હરિહર કો કૃપાસાર યહ ॥ ૧૩ ॥
સેવૈ ભાનુ તુમહિં મન લાઈ ।
અષ્ટસિદ્ધિ નવનિધિ તેહિં પાઈ ॥ ૧૪ ॥
બારહ નામ ઉચ્ચારન કરતે ।
સહસ જનમ કે પાતક ટરતે ॥ ૧૫ ॥
ઉપાખ્યાન જો કરતે તવજન ।
રિપુ સોં જમલહતે સોતેહિ છન ॥ ૧૬ ॥
ધન સુત જુત પરિવાર બઢ઼તુ હૈ ।
પ્રબલ મોહ કો ફંદ કટતુ હૈ ॥ ૧૭ ॥
અર્ક શીશ કો રક્ષા કરતે ।
રવિ લલાટ પર નિત્ય બિહરતે ॥ ૧૮ ॥
સૂર્ય નેત્ર પર નિત્ય વિરાજત ।
કર્ણ દેસ પર દિનકર છાજત ॥ ૧૯ ॥
ભાનુ નાસિકા વાસકરહુનિત ।
ભાસ્કર કરત સદા મુખકો હિત ॥ ૨૦ ॥
ઓંઠ રહૈં પર્જન્ય હમારે ।
રસના બીચ તીક્ષ્ણ બસ પ્યારે ॥ ૨૧ ॥
કંઠ સુવર્ણ રેત કી શોભા ।
તિગ્મ તેજસઃ કાંધે લોભા ॥ ૨૨ ॥
પૂષાં બાહૂ મિત્ર પીઠહિં પર ।
ત્વષ્ટા વરુણ રહત સુઉષ્ણકર ॥ ૨૩ ॥
યુગલ હાથ પર રક્ષા કારન ।
ભાનુમાન ઉરસર્મ સુઉદરચન॥ ૨૪ ॥
બસત નાભિ આદિત્ય મનોહર ।
કટિમંહ, રહત મન મુદભર ॥ ૨૫॥
જંઘા ગોપતિ સવિતા બાસા ।
ગુપ્ત દિવાકર કરત હુલાસા ॥ ૨૬॥
વિવસ્વાન પદ કી રખવારી ।
બાહર બસતે નિત તમ હારી ॥ ૨૭ ॥
સહસ્રાંશુ સર્વાંગ સમ્હારૈ।
રક્ષા કવચ વિચિત્ર વિચારે ॥ ૨૮॥
અસ જોજન અપને મન માહીં ।
ભય જગબીચ કરહું તેહિ નાહીં ॥ ૨૯ ॥
દદ્રુ કુષ્ઠ તેહિં કબહુ ન વ્યાપૈ ।
જોજન યાકો મન મંહ જાપૈ ॥ ૩૦ ॥
અંધકાર જગ કા જો હરતા।
નવ પ્રકાશ સે આનન્દ ભરતા ॥ ૩૧ ॥
ગ્રહ ગન ગ્રસિ ન મિટાવત જાહી।
કોટિ બાર મૈં પ્રનવૌં તાહી ॥ ૩૨ ॥
મંદ સદૃશ સુત જગ મેં જાકે ।
ધર્મરાજ સમ અદ્ભુત બાંકે॥ ૩૩ ॥
ધન્ય-ધન્ય તુમ દિનમનિ દેવા ।
કિયા કરત સુરમુનિ નર સેવા ॥ ૩૪ ॥
ભક્તિ ભાવયુત પૂર્ણ નિયમ સોં ।
દૂર હટતસો ભવકે ભ્રમ સોં ॥ ૩૫ ॥
પરમ ધન્ય સોં નર તનધારી ।
હૈં પ્રસન્ન જેહિ પર તમ હારી ॥ ૩૬ ॥
અરુણ માઘ મહં સૂર્ય ફાલ્ગુન ।
મધુ વેદાંગ નામ રવિ ઉદયન ॥ ૩૭ ॥
ભાનુ ઉદય બૈસાખ ગિનાવૈ ।
જ્યેષ્ઠ ઇન્દ્ર આષાઢ઼ રવિ ગાવૈ ॥ ૩૮॥
યમ ભાદોં આશ્વિન હિમરેતા ।
કાતિક હોત દિવાકર નેતા ॥ ૩૯॥
અગહન ભિન્ન વિષ્ણુ હૈં પૂસહિં।
પુરુષ નામ રવિ હૈં મલમાસહિં ॥ ૪૦॥
॥ દોહા॥
ભાનુ ચાલીસા પ્રેમ યુત,ગાવહિં જે નર નિત્ય ।
સુખ સમ્પત્તિ લહિ બિબિધ,હોંહિં સદા કૃતકૃત્ય ॥
