શ્રી શનિ ચાલીસા ભગવાન શનિદેવને સમર્પિત એક ભક્તિપૂર્ણ સ્તુતિ છે. હિંદુ જ્યોતિષ અનુસાર શનિદેવનો સંબંધ શનિ ગ્રહ (સેટર્ન) સાથે માનવામાં આવે છે. આ ચાલીસામાં ચાલીસ શ્લોકો સમાવિષ્ટ છે, કારણ કે “ચાલીસા” શબ્દનો અર્થ ચાલીસ થાય છે. આ સ્તુતિ દ્વારા ભક્તો શનિદેવની મહિમાનું ગાન કરે છે અને તેમની કૃપા માગે છે.
ભક્તો માનતા છે કે શનિ ચાલીસાનું નિયમિત પાઠન શનિ ગ્રહના અશુભ પ્રભાવને ઘટાડે છે, સદભાગ્ય લાવે છે અને જીવનની મુશ્કેલીઓથી રક્ષા કરે છે. આ ચાલીસા ખાસ કરીને શનિવારના દિવસે પાઠવામાં આવે છે, કારણ કે આ દિવસ ભગવાન શનિદેવને અર્પિત માનવામાં આવે છે.
લિરિક્સ – શ્રી શનિ ચાલીસા
॥ દોહા॥
જય ગણેશ ગિરિજા સુવન, મંગલ કરણ કૃપાલ ।
દીનન કે દુખ દૂર કરિ, કીજૈ નાથ નિહાલ ॥
જય જય શ્રી શનિદેવ પ્રભુ, સુનહુ વિનય મહારાજ ।
કરહુ કૃપા હે રવિ તનય, રાખહુ જન કી લાજ ॥
॥ ચાલીસા॥
જયતિ જયતિ શનિદેવ દયાલા ।
કરત સદા ભક્તન પ્રતિપાલા ॥ ૧ ॥
ચારિ ભુજા, તનુ શ્યામ વિરાજૈ।
માથે રતન મુકુટ છબિ છાજૈ ॥ ૨ ॥
પરમ વિશાલ મનોહર ભાલા ।
ટેઢી દૃષ્ટિ ભૃકુટિ વિકરાલા ॥ ૩ ॥
કુણ્ડલ શ્રવણ ચમાચમ ચમકે ।
હિય માલ મુક્તન મણિ દમકે ॥ ૪ ॥
કર મેં ગદા ત્રિશૂલ કુઠારા ।
પલ બિચ કરૈં અરિહિં સંહારા॥ ૫ ॥
પિંગલ, કૃષ્ણો, છાયા નન્દન ।
યમ, કોણસ્થ, રૌદ્ર, દુખભંજન ॥ ૬ ॥
સૌરી, મન્દ, શની, દશ નામા ।
ભાનુ પુત્ર પૂજહિં સબ કામા ॥ ૭ ॥
જા પર પ્રભુ પ્રસન્ન હ્વૈં જાહીં।
રંકહુઁ રાવ કરૈં ક્ષણ માહીં ॥ ૮ ॥
પર્વતહૂ તૃણ હોઈ નિહારત ।
તૃણહૂ કો પર્વત કરિ ડારત ॥ ૯ ॥
રાજ મિલત બન રામહિં દીન્હયો ।
કૈકેઇહુઁ કી મતિ હરિ લીન્હયો ॥ ૧૦ ॥
બનહૂઁ મેં મૃગ કપટ દિખાઈ ।
માતુ જાનકી ગઈ ચુરાઈ ॥ ૧૧ ॥
લખનહિં શક્તિ વિકલ કરિડારા।
મચિગા દલ મેં હાહાકારા ॥ ૧૨ ॥
રાવણ કી ગતિ-મતિ બૌરાઈ ।
રામચન્દ્ર સોં બૈર બઢાઈ ॥ ૧૩ ॥
દિયો કીટ કરિ કંચન લંકા ।
બજિ બજરંગ બીર કી ડંકા ॥ ૧૪ ॥
નૃપ વિક્રમ પર તુહિ પગુ ધારા ।
ચિત્ર મયૂર નિગલિ ગૈ હારા ॥ ૧૫ ॥
હાર નૌલખા લાગ્યો ચોરી ।
હાથ પૈર ડરવાયો તોરી ॥ ૧૬ ॥
ભારી દશા નિકૃષ્ટ દિખાયો ।
તેલિહિં ઘર કોલ્હૂ ચલવાયો ॥ ૧૭ ॥
વિનય રાગ દીપક મહં કીન્હયોં ।
તબ પ્રસન્ન પ્રભુ હ્વૈ સુખ દીન્હયોં ॥ ૧૮ ॥
હરિશ્ચન્દ્ર નૃપ નારિ બિકાની।
આપહું ભરે ડોમ ઘર પાની ॥ ૧૯ ॥
તૈસે નલ પર દશા સિરાની ।
ભૂંજી-મીન કૂદ ગઈ પાની ॥ ૨૦ ॥
શ્રી શંકરહિં ગહ્યો જબ જાઈ ।
પારવતી કો સતી કરાઈ॥ ૨૧ ॥
તનિક વિલોકત હી કરિ રીસા ।
નભ ઉડી ગયો ગૌરિસુત સીસા ॥ ૨૨ ॥
પાણ્ડવ પર ભૈ દશા તુમ્હારી ।
બચી દ્રૌપદી હોતિ ઉઘારી ॥ ૨૩ ॥
કૌરવ કે ભી ગતિ મતિ મારયો ।
યુદ્ધ મહાભારત કરિ ડારયો॥ ૨૪ ॥
રવિ કહઁ મુખ મહઁ ધરિ તત્કાલા ।
લેકર કૂદિ પરયો પાતાલા ॥ ૨૫॥
શેષ દેવ-લખિ વિનતી લાઈ ।
રવિ કો મુખ તે દિયો છુડાઈ ॥ ૨૬॥
વાહન પ્રભુ કે સાત સુજાના ।
જગ દિગ્ગજ ગર્દભ મૃગ સ્વાના ॥ ૨૭ ॥
જમ્બુક સિંહ આદિ નખ ધારી।
સો ફલ જ્યોતિષ કહત પુકારી ॥ ૨૮॥
ગજ વાહન લક્ષ્મી ગૃહ આવૈં ।
હય તે સુખ સમ્પતિ ઉપજાવૈં ॥ ૨૯ ॥
ગર્દભ હાનિ કરૈ બહુ કાજા ।
સિંહ સિદ્ધકર રાજ સમાજા ॥ ૩૦ ॥
જમ્બુક બુદ્ધિ નષ્ટ કર ડારૈ।
મૃગ દે કષ્ટ પ્રાણ સંહારૈ ॥ ૩૧ ॥
જબ આવહિં પ્રભુ સ્વાન સવારી।
ચોરી આદિ હોય ડર ભારી ॥ ૩૨ ॥
તૈસહિ ચારિ ચરણ યહ નામા ।
સ્વર્ણ લૌહ ચાઁદી અરુ તામા॥ ૩૩ ॥
લૌહ ચરણ પર જબ પ્રભુ આવૈં ।
ધન જન સમ્પત્તિ નષ્ટ કરાવૈં ॥ ૩૪ ॥
સમતા તામ્ર રજત શુભકારી ।
સ્વર્ણ સર્વ સર્વ સુખ મંગલ ભારી ॥ ૩૫ ॥
જો યહ શનિ ચરિત્ર નિત ગાવૈ ।
કબહું ન દશા નિકૃષ્ટ સતાવૈ ॥ ૩૬ ॥
અદ્ભુત નાથ દિખાવૈં લીલા ।
કરૈં શત્રુ કે નશિ બલિ ઢીલા ॥ ૩૭ ॥
જો પણ્ડિત સુયોગ્ય બુલવાઈ ।
વિધિવત શનિ ગ્રહ શાંતિ કરાઈ ॥ ૩૮॥
પીપલ જલ શનિ દિવસ ચઢાવત ।
દીપ દાન દૈ બહુ સુખ પાવત ॥ ૩૯॥
કહત રામ સુન્દર પ્રભુ દાસા ।
શનિ સુમિરત સુખ હોત પ્રકાશા ॥ ૪૦॥
॥ દોહા॥
પાઠ શનિશ્ચર દેવ કો, કી હોં ‘ભક્ત’ તૈયાર ।
કરત પાઠ ચાલીસ દિન, હો ભવસાગર પાર ॥
